جلسه ششم آموزش Microsoft Windows Server 2003


ساعت ۸:٥٦ ‎ب.ظ روز ٢٥ شهریور ۱۳۸٦  

به نام آنکه هر چه داریم و هر چه هستیم از اوست

 

 

 

 

 

سلامی دیگر به دوستان وفادار شبکه های کامپیوتری ،

 

 

 

در ابتدا آمدن ماه مبارک رمضان را به تمامی شما دوستان تبریک عرض می کنم و امیدوارم همه ما در این ماه تغییراتی را در خود ایجاد کنیم و مورد لطف خدای مهربان قرار بگیریم.

 

 

 

در این جلسه با توجه به پست قبلی آموزش سرور 2003 به سراغ قسمتهای مهم Properties یک User Account  خواهیم رفت.

 

 

 

زمانی که یک User Object را در ویندوز سرور می سازید یک پیغام مبنی بر تنظیمات معمولی مشخصات آن کاربر برای شما همانند نامی که برای Logon کاربر نیاز است و همچنین کلمه عبور برای آن کاربر خاص نمایش داده می شود.

 

 

همچنین یک User Object بسیاری مشخصات دیگر دارد که شما بعدا می توانید از طریق کنسول Active Directory Users & Computers آنها را تنظیم کنید. ما در اینجا به دو Tab از مشخصات یک User Object اشاره می کنیم.

 

 

 

برای تنظیم مشخصات یک کاربر به عنوان مثال نام ، نام خانوادگی ، ایمیل ، تلفن و ... از طریق General Tab ، Address Tab ، Telephonesو Organization Tab اقدام می کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

به طور کلی در Properties یک User Account موارد و tab های و زیر مجموعه های زیر وجود دارد که بطور مختصر اشاره ای به تمام آنها می کنیم.

 

 

 

Account Properties -- > the Account tab :

 

این مشخصات شامل مواردی است که شما هنگام ساختن یک User Account تعدادی از جمله نام کاربری و کلمه عبور را وارد می نمایید.

 که در ادامه کار در خصوص تمامی موارد این پنجره صحبت خواهیم کرد.

 

 

 

Personal information --> the General , Address , Telephones , and Organization tab:

 

 

این قسمت از مشخصات کاربر در هنگام ساخت User Object از شما پرسیده نخواهد شد و می بایست بعدا خودتان آنها را تنظیم کنید.

 

 

 

 User configuration management  -- > the Profile tab :

 

در این قسمت شما می توانید مسیر پروفایل کاربر و همچنین محل Home Folder و Logon Script ای     که می بایست اجرا شود را تنظیم کنید.

 

 

 

Group Membership --> the Member of tab :

 

در این قسمت می توان گروه های کاربران را حذف و یا اضافه کرد و همچنین گروه اصلی این کاربر را مشخص کرد.

 

 

 

Terminal Services --> the terminal services Profile , Environment , Remote Control , and Sessions Tab :

 

در این چهار قسمت شما می توانید مدیریت و پیکربندی مربوط به کاربرانی که به یک Terminal Service وصل شده اند را انجام دهید و بر روی Session هایی که از این طریق برقرار شده است کنترل نمایید.

 

 

 

Applications -- > the COM+ tab :

 

در این قسمت می توانید پارتیشن های COM+ مربوط به Active Directory را به یک کاربر اختصاص دهید. این قابلیت یک قابلیت جدید در ویندوز 2003 است که مدیریت Application های توزیعی را آسان کرده است.

 

 

 

این بود یک خلاصه کلی از مشخصات یک User Account که تقدیم به شما دوستان عزیز شد.

 

 

 

در جلسه بعدی در رابطه با قسمت Account Tab یک کاربر بطور کامل توضیح خواهیم داد و در رابطه با اینکه در صورتی که چند User Account را بخواهیم ویرایش کنیم به چه صورت است و چه جاهایی از مشخصات کاربر را می توان به صورت چند تایی ویرایش کرد که به این حالت اصطلاحا Edit Multiple Account Simultaneously گفته می شود.

 

 

 

شاد باشید و قدر روزهای زندگی را بدانید.

 



 
تاریخچه ای از بوجود آمدن شبکه


ساعت ٩:٤٠ ‎ب.ظ روز ٢٠ شهریور ۱۳۸٦  

به نام آنکه هر چه داریم و هر چه هستیم از اوست

سلام دوستان خوب شبکه های کامپیوتری ،

در این پست قصد دارم بگویم که اینقدر که ما آموزش شبکه می گذاریم و در رابطه با شبکه صحبت می کنیم بگوییم که اصلا شبکه چی بود و چی شد. در حقیقت از کجا آمد. البته نمی دانیم به کجا خواهد رفت.

در سال 1957 نخستین ماهواره، یعنی اسپوتنیک توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق به فضا پرتاب شد. در همین دوران رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابرقدرت آن زمان جریان داشت و دنیا در دوران رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابر قدرت آن زمان جریان داشت و دنیا در دوران جنگ سرد به سر می برد.

وزارت دفاع امریکا در واکنش به این اقدام رقیب نظامی خود، آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته یا آرپا (ARPA) را تاسیس کرد. یکی از پروژه های مهم این آژانس تامین ارتباطات در زمان جنگ جهانی احتمالی تعریف شده بود. در همین سال ها در مراکز تحقیقاتی غیر نظامی که بر امتداد دانشگاه ها بودند، تلاش برای اتصال کامپیوترها به یکدیگر در جریان بود. در آن زمان کامپیوتر های Mainframe از طریق ترمینال ها به کاربران سرویس می دادند. در اثر اهمیت یافتن این موضوع آژانس آرپا (ARPA) منابع مالی پروژه اتصال دو کامپیوتر از راه دور به یکدیگر را در دانشگاه MIT بر عهده گرفت. در اواخر سال 1960 اولین شبکه کامپیوتری بین چهار کامپیوتر که دو تای آنها در MIT، یکی در دانشگاه کالیفرنیا و دیگری در مرکز تحقیقاتی استنفورد قرار داشتند، راه اندازی شد. این شبکه آرپانت نامگذاری شد. در سال 1965 نخستین ارتباط راه دور بین دانشگاه MIT و یک مرکز دیگر نیز برقرار گردید.

در سال 1970 شرکت معتبر زیراکس یک مرکز تحقیقاتی در پالوآلتو تاسیس کرد. این مرکز در طول سال ها مهمترین فناوری های مرتبط با کامپیوتر را معرفی کرده است و از این نظریه به یک مرکز تحقیقاتی افسانه ای بدل گشته است. این مرکز تحقیقاتی که پارک (PARC) نیز نامیده می شود، به تحقیقات در زمینه شبکه های کامپیوتری پیوست. تا این سال ها شبکه آرپانت به امور نظامی اختصاص داشت، اما در سال 1927 به عموم معرفی شد. در این سال شبکه آرپانت مراکز کامپیوتری بسیاری از دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی را به هم متصل کرده بود. در سال 1927 نخستین نامه الکترونیکی از طریق شبکه منتقل گردید.

در این سال ها حرکتی غیر انتفاعی به نام MERIT که چندین دانشگاه بنیان گذار آن بوده اند، مشغول توسعه روش های اتصال کاربران ترمینال ها به کامپیوتر مرکزی یا میزبان بود. مهندسان پروژه MERIT در تلاش برای ایجاد ارتباط بین کامپیوتر ها، مجبور شدند تجهیزات لازم را خود طراحی کنند. آنان با طراحی تجهیزات واسطه برای مینی کامپیوتر DECPDP-11 نخستین بستر اصلی یا Backbone شبکه کامپیوتری را ساختند. تا سال ها نمونه های اصلاح شده این کامپیوتر با نام PCP یا Primary Communications Processor نقش میزبان را در شبکه ها ایفا می کرد. نخستین شبکه از این نوع که چندین ایالت را به هم متصل می کرد Michnet نام داشت.

روش اتصال کاربران به کامپیوتر میزبان در آن زمان به این صورت بود که یک نرم افزار خاص بر روی کامپیوتر مرکزی اجرا می شد. و ارتباط کاربران را برقرار می کرد. اما در سال 1976 نرم افزار جدیدی به نام Hermes عرضه شد که برای نخستین بار به کاربران اجازه می داد تا از طریق یک ترمینال به صورت تعاملی مستقیما به سیستم MERIT متصل شوند.این، نخستین باری بود که کاربران می توانستند در هنگام برقراری ارتباط از خود بپرسند: کدام میزبان؟

از وقایع مهم تاریخچه شبکه های کامپیوتری، ابداع روش سوئیچینگ بسته ای یا Packet Switching است. قبل از معرفی شدن این روش از سوئیچینگ مداری یا Circuit Switching برای تعیین مسیر ارتباطی استفاده می شد. اما در سال 1974 با پیدایش پروتکل ارتباطی TCP/IP از مفهوم Packet Switching استفاده گسترده تری شد. این پروتکل در سال 1982 جایگزین پروتکل NCP شد و به پروتکل استاندارد برای آرپانت تبدیل گشت. در همین زمان یک شاخه فرعی بنام MILnet در آرپانت همچنان از پروتکل قبلی پشتیبانی می کرد و به ارائه خدمات نظامی می پرداخت. با این تغییر و تحول، شبکه های زیادی به بخش تحقیقاتی این شبکه متصل شدند و آرپانت به اینترنت تبدیل گشت. در این سال ها حجم ارتباطات شبکه ای افزایش یافت و مفهوم ترافیک شبکه مطرح شد.

مسیر یابی در این شبکه به کمک آدرس های IP به صورت 32 بیتی انجام می گرفته است. هشت بیت اول آدرس IP به شبکه های محلی تخصیص داده شده بود که به سرعت مشخص گشت تناسبی با نرخ رشد شبکه ها ندارد و باید در آن تجدید نظر شود. مفهوم شبکه های LAN و شبکه های WAN در سال دهه 70 میلادی از یکدیگر تفکیک شدند.

در آدرس دهی 32 بیتی اولیه، بقیه 24 بیت آدرس به میزبان در شبکه اشاره می کرد.

در سال 1983 سیستم نامگذاری دامنه ها (Domain Name System) به وجود آمد و اولین سرویس دهنده نامگذاری (Name Server) راه اندازی شد و استفاده از نام به جای آدرس های عددی معرفی شد. در این سال تعداد میزبان های اینترنت از مرز ده هزار عدد فراتر رفته بود.

خب اینم از تاریخچه چیزی که ما در اینجا آموزش می دهیم. متوجه شدیم که از کجا به کجا رسید. پس باید قدر شبکه را بدانیم.

موفق باشید.

 



 
گروه وب پرشین بلاگ متولد شد


ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱٩ شهریور ۱۳۸٦  

به نام آنکه هر چه داریم و هر چه هستیم از اوست

سلام دوستان عزیز و قدیمی گروه شبکه ،

بالاخره با تلاش دوستان گروه وب پرشین بلاگ آغاز به کار کرده است. در وبلاگ گروه وب پرشین بلاگ در رابطه با آموزش طراحی وب و اخبار وب و هر موضوعی که در رابطه با وب باشد پست نوشته میشود و دوستان می توانند از تجربیات یکدیگر استفاده کرده و آنها را در طراحی وبلاگها و سایتهای خود به کار ببندند.

Http://Web.Persianblog.ir

با آروزی موفقیت برای گروه وب پرشین بلاگ.

 



 
مشکلی نه چندان جدی در ویندوز ویستا


ساعت ۱٠:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱٦ شهریور ۱۳۸٦  

به نام آنکه هر چه داریم و هر چه هستیم از اوست

اما خبری دیگر از IPV6.0 را به اطلاع دوستان عزیز می رسانیم.

به تازگی مدیران مایکروسافت قبول کرده اند که منحنی آموزش نسل جدید پروتکل اینترنت ( IPV6.0 ) به صورت سراشیبی می باشد. 

                                  

                                             

اگر شما فکر می کنید که به بکار انداختن ویندوز ویستا برای استفاده از IPV6.0 آسان است باید مقداری دیگر به تفکر بنشینید.

 

ویستا اولین سیستم عامل شرکت مایکروسافت است که به صورت اتوماتیک IPV6.0 بر روی آن نصب شده است و فعال می باشد که پروتکل تکمیل شده IPV4.0 که در حال حاضر به عنوان پروتکل اصلی ارتباطات اینترنت می باشد. حتی بزرگترین و از طرفدارترین اشخاص به ویستا ، گفته است که مصرف کنندگان به این مبحث خواهند رسید که به کار انداختن و اجرا کردن نرم افزارهایی که قابلیت IPV6.0 را دارند بسیار مشکل و زمانبر می باشد.

به همین خاطر است که مجریان مایکروسافت به مهندسین شبکه شرکت ها اعلام کرده اند که قبل از به راه اندازی کلی این پروتکل در شبکه خود حداقل 1 سال هر دو پروتکل یعنی IPV4.0 و IPV6.0 را حتما تست کنند و بعدا آنرا به طور کامل بر روی شبکه قرار دهند.

و بسیاری مشکلات دیگر که ویندوز ویستا با IPV6.0 دارد. 

اما پاسخ مایکروسافت در قبال این مشکلات : 

در حال حاضر 8 ماه است که ویندوز ویستا به بازار ارائه شده است و بسیاری از مشکلات مربوط به پرینت گرفتن و نرم افزارهای مدیریت شبکه می باشد که قابل حل شدن است.  

مایکروسافت اعلام کرده است که این مجموعه از مشکلات در قبال عظمتی که IPV6.0 دارد نرمال است و مشکلی نیست. همچنین می گوید اگر که به قبل از سال 90 بازگردیم خواهیم دید که زمانی که ویندوز NT هم به بازار ارائه شد و مردم می خواستند که شبکه های IPX خود را به TCP/IP ارتقا دهند مشکلاتی وجود داشت و مخالف با حکایتهایی نبود که شنیده می شد. ولی بایستی به بسیاری از مزایای IPV6.0 فکر کرد که تحولی در دنیای اینترنت و شبکه به وجود خواهد آورد. 

و اما نظر بنده :

در اینجا به عنوان یکی از طرفداران بسیار شدید مایکروسافت باید عرض کنم که مایکروسافت در نوع خود بی نظیر است و باید به این نکته توجه داشت که مایکروسافت در یک محدوده خاصی از زمان محصولات متنوعی را ارائه می دهد و در تکنولوژی روز دنیا نقش تایین کننده دارد.

شاد و پیروز باشید.



 
قرار وب لاگی در غرفه پرشین بلاگ در جشنواره تسما


ساعت ٩:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳ شهریور ۱۳۸٦  

به نام آنکه هر چه داریم و هر چه هستیم از اوست

پرشین بلاگ در جشنواره تسما

گروه سایت‌های پرشین بلاگ با حضور در جشنواره تسما (تولید و ساماندهی محتوای الکترونیکی ایران) در روزهای برگزاری جشنواره میزبان وبلاگ نویسان خواهد بود.

به همین مناسبت چهارشنبه ۱۴ شهریور ماه از ساعت ۱۴ الی ۱۸ در غرفه پرشین بلاگ (C24) قرار وب لاگی با حضور وب لاگ نویسان خواهیم داشت.

نشانی : خیابان حجاب / کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان / غرفه پرشین بلاگ (C24)


***جشنواره تسما که از 13 شهریور  آغاز به کار کرده و تا 17 شهریور ماه ادامه خواهد داشت

      و از 9 صبح تا 18 بعدازظهر میزبان بازدیدکنندگان خواهد بود.

به امید دیدار تمامی دوستان عزیز



 
جلسه هفتم آموزش Microsoft Windows XP Professional


ساعت ٦:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۱ شهریور ۱۳۸٦  

 

به نام آنکه هر چه داریم و هرچه هستیم از اوست

 

با سلام خدمت دوستان عزیز

 

در این جلسه همانطور که گفته بودیم در رابطه با برخی دستورات که در TCP/IP استفاده می شوند و دیگر پروتکل های موجود در شبکه صحبت خواهیم کرد.

 

انواع فرمانهای مورد استفاده شده توسط TCP/IP :

 

Ping :

با این فرمان میتوان ارتباط بین یک کامپیوتر با کامپیوتر دیگر را بررسی نمود.

 

IPconfig :

با استفاده از این فرمان تنظیمات مربوط به پروتکل TCP/IP را می توان مشاهده نمود و با استفاده از سوئیچ /All  می توان اطلاعان بیشتری از این پروتکل را بدست آورد.

 

Netstat :

با استفاده از این برنامه می توان کلیه ارتباطات پروتکل TCP/IP را مشاهده نمود و با استفاده از سوئیچ – na می توان کلیه پورت های باز کامپیوتر را مشاهده نمود.

 

Tracert :

با استفاده از این فرمان می توان تمام Node های موجود بین کامپیوتر مبداء و مقصد را مشاهده نمود.

 

Pathping :

با اسفاده از این فرمان می توان درصد خطاهای ایجاد شده بین کامپیوتر مبداء و مقصد را مشاهده نمود. در واقع این فرمان ترکیبی از فرمانهای Tracert و Ping می باشد.

 

Route :

این فرمان امکان نمایش و تغییر در جدول Routing کامپیوتر را برای ما فراهم می نماید.

 

خوب این برخی از دستورات مورد استفاده در پروتکل TCP/IP. حالا به سراغ دیگر پروتکل های شبکه می رویم.

 

انواع پروتکل های شبکه (Network Protocol) :

 

1- پروتکل    NET BEUI :

 

این پروتکل برای محصولات مایکروسافت فقط استفاده می شود و موارد زیر کاربرد دارد :

 

  • اگر در شبکه تعداد کامپیوترها حداکثر 20 تا 200 عدد بود.
  • در شبکه های Domain با وجود استفاده از TCP/IP ، پروتکل NET BEUI پیشنهاد نمی شود.
  • این پروتکل قابلیت Route کردن یا مسیریابی را ندارد و همچنین هیچ گونه تنظیماتی ندارد.

2-   DLC :

 

این پروتکل مخصوص محصولات IBM می باشد و در واقع مواقعی که پرینترها بخواهند با یکدیگر ارتباط شبکه ای برقرار کنند استفاده می شود. بعضی از پرینترها به صورت مستقل دارای کارت شبکه هستند و برای استفاده ار چنین پرینترهایی باید پروتکل فوق بر روی آنها نصب شود.

 

3-   پروتکل   Apple Talk :

 

برای ارتباط با کامپیوترهای Apple Macintosh از این پروتکل باید استفاده کنیم.

 

4-     پروتکل  Network Monitor Driver :

 

این پروتکل در مواقعی که بخواهیم Packet ها را از روی کابل گرفته و یا به اصطلاح Capture کنیم و بر روی کامپیوتر خود منتقل کنیم باید چنین پروتکلی بر روی کامپیوتر ما نصب باشد. ( برای سرقت کردن اطلاعات)

 

5-  پروتکل      NW Link IPX/ SPX / Net Bios Compatible Tranport Protocol :

 

پروتکل IPX/SPX محصول شرکت ناول می باشد. مایکروسافت برای اینکه محصولات خود را سازگار با محصولات ناول بکند پروتکلی تحت عنوان NWLink عرضه کرده است. این پروتکل معادل پروتکل IPX/SPX در ناول می باشد و برای اینکه بتوانیم با کامپیوترهای ناول ارتباط برقرار کنیم ، نصب پروتکل فوق الزامی است.

 

در آخرین پروتکل یکسری اصطلاحات داریم که بگوییم خالی از لطف نیست.

 

Internal Network Number:

 

این عدد به صورت پیش فرض یک آدرس هگزادسی مال می باشد و به صورت 00000000 می باشد و فقط در موارد زیر مجبور به تغییر این عدد هستیم :

 

1-      زمانیکه کامپیوتر ما به عنوان Server برای کامپیوترهای Netware فعالیت بکند.

 

2-      زمانیکه بر روی کامپیوتر حداقل دو کارت شبکه نصب شده باشد و دو کارت شبکه فوق از پروتکل NWLink استفاده کنند و سرویس FPNW ( file and printer sharing and netware network ) بر روی کامپیوتر نصب شده باشند.

 

3-      زمانیکه در شبکه برنامه هایی مثل SQL Server می باشد. که در این صورت نیز مجبور به عوض کردن Internal network Number می باشیم. 

 

Frame Type :

 

به قالب بسته های اطلاعاتی فرستاده شده بین ماشینهای مایکروسافت و ناول گفته  می شود.

 

در این جا بد نیست مطلبی را بگوییم که شاید خیلی از دوستان حتی کسانی که با کامپیوتر و اینترنت کار می کنند نمی دانند و آن این است که در Platform های 2000 و 2003 می توانیم از طریق آدرس URL به یک Print Server در داخل اینترنت و یا اینترانت از طریق پروتکل HTTP پرینت بفرستیم. این قابلیت در Platform های 2000 و 2003 از طریق پروتکل IPP ( Internet Printing Protocol ) انجام می پذیرد.

 

در جلسه بعدی در رابطه با Printer در کامپیوتر شخصی و شبکه و همچنین اصطلاحاتی که در رابطه با پرینتر استفاده می شود و بسیار کاربردی می باشد صحبت خواهیم کرد.

 

شاد و پیروز و سربلند باشید.

 



 
جلسه پنجم آموزش Microsoft Windows Server 2003


ساعت ٦:۳۱ ‎ب.ظ روز ۳ شهریور ۱۳۸٦  

 

به نام آنکه هر چه داریم و هر چه هستیم از اوست

 

سلامی دیگر از نوع صفر و یک ،

 

در این جلسه از آموزش به مواردی از اصطلاحات شبکه و بخصوص در ویندوز 2003 سرور اشاره خواهیم کرد و مقداری هم در رابطه با Group Policy صحبت خواهیم کرد.

 

OU : یک مجموعه مدیریتی و مستقل و همچنین کوچکتر از Domain می باشد که می توان مدیریت آن را به یک یا چند نفر واگذار کرد و حدود و اختیارات خاصی را برای آن در نظر گرفت و می توان در داخل آن کاربران ، پرینترها و کامپیوتر های مختلف را تعریف کنیم. Iconکه برای این مورد در نظر گرفته اند یک کتاب می باشد.

 

 

 

 

Site : یک مجموعه ای از Subnet ها می باشد و در حالت کلی هر Subnet توسط یک Router از همدیگر جدا می شوند. هدف تعریف سایت برای راحتتر و سریعتر Replicate کردن اطلاعات می باشد.

 

حالا Replicate چیست ؟

 

به عملیات انتقال اطلاعات بین دو DC ، Replicate می گویند.

 

Domain Controller OU :

 

به هنگام نصب AD یک OU به این نام در داخل کنسول AD به صورت پیش فرض ایجاد می شود ، در صورتی که بخواهیم قوانین موجود بر روی DC خود را تعریف بکنیم با Right Click و Properties گرفتن از این OU در قسمت Group Policy سیاستهای خود را تعریف میکنیم.

 

و اما حالا به سراغ Group Policy می رویم که یکی از مهم ترین مباحث شبکه های کامپیوتری می باشد.

     

Group Policy     :

قسمتی است که در آن قوانین موجود بر روی کامپیوترها و کاربران خود را تعریف می کنیم که این کار هم بر روی Domain و هم بر روی OU و هم بر روی Site قابل تعریف می باشد. یک Group Policy به طور کلی از دو قسمت تقسیم شده است :

1- Computer Configuration

2- User Configuration

 

 

 

 

 

 

 

در گزینه شماره یک قوانین مربوط به کامپیوتر را می توان اعمال کرد و در گزینه شماره دو قوانین مربوط به کاربران را تعریف می کنیم. بعد از تعریف کردن قوانین مختلف در این مرحله با فرمان Gpupdate قوانین تعریف شده بر روی کامپیوترها و Domain ها و یا DC ها اعمال می شود.

 

شما بعد از نصب AD می توانید از طریق کنسول Active Directory Users & Computers کار مدیریت بر روی کاربران شبکه و کامپیوترهای شبکه را انجام دهید. که در زیر شکل مربوط به آن آمده است :

 

 

 

 

 

 

 

باید توجه داشته باشید که پس از نصب AD می بایست کامپیوتر های کاربران را به شبکه وارد کنید که به این کار اصطلاحا Join کردن می گویند. برای Join کردن کامپیوترها به شبکه می بایست آدرس IP ، DNS SERVER خود را به دستگاه Client ها بدهید و سپس آنها را از حالت Workgroup در آورده و در قسمت Domain نام آنرا وارد نمایید.

 

 

برای مشخص کردن یک User در Domian می بایست از یک فرمت آدرس دهی به نام UPN ( User Principle Name ) استفاده نمایید. این فرمت آدرس دهی همانند فرمت آدرس دهی استفاده شده در Email می باشد و معمولا در داخل یک Forest برای مشخص کردن اینکه کاربران مربوطه قصد Login کردن به کدام Domain را دارند استفاده می شود. به عنوان مثال یک نمونه از این فرمت به شکل زیر می باشد:

 

CEO@SecureNetworks.local 

 

در جلسه بعدی در رابطه با Properties ، User Account صحبت خواهیم کرد.

 

 

به امید روزی دیگر ، شاد باشید.